Nie pogodził się z jej śmiercią. To zrobił kilka lat później

Miłość, której nie akceptował dwór

Wszystko zaczęło się od politycznego małżeństwa. Następca portugalskiego tronu, Piotr, zgodnie z wolą swojego ojca, króla Alfonsa IV, poślubił kastylijską księżniczkę Konstancję Manuel. Sojusz miał umocnić pozycję Portugalii, jednak małżeństwo od początku nie należało do szczęśliwych.

Serce królewicza należało bowiem do Inês de Castro, galicyjskiej szlachcianki przebywającej na dworze jego żony. Uczucie między nimi szybko stało się przedmiotem politycznych obaw. Król Alfons IV postrzegał rodzinę Inês jako potencjalne źródło wpływów kastylijskich na portugalski tron.

Mimo prób rozdzielenia kochanków ich relacja przetrwała. Po śmierci Konstancji Piotr jeszcze mocniej związał się z Inês. Według części źródeł para miała nawet zawrzeć potajemny ślub.

W styczniu 1355 roku doszło jednak do tragedii. Inês została zamordowana w Coimbrze z rozkazu ludzi działających za zgodą króla Alfonsa. Jej śmierć doprowadziła Piotra do otwartego konfliktu z ojcem. Dwa lata później, po śmierci monarchy, objął on portugalski tron.

Zemsta i pośmiertna koronacja

Nowy król szybko rozprawił się z osobami odpowiedzialnymi za zabójstwo ukochanej. Dwóch ze sprawców zostało schwytanych i skazanych na wyjątkowo brutalną śmierć. Według kronik wyrwano im serca – jednemu przez pierś, drugiemu przez plecy. Egzekucja odbyła się w obecności Piotra i członków dworu.

Najbardziej niezwykłe wydarzenia nastąpiły jednak kilka lat później. Król ogłosił, że Inês była jego prawowitą małżonką, a następnie nakazał wydobycie jej szczątków z grobu i przewiezienie ich do Alcobaçy.

Według utrwalonej przez wieki tradycji ciało ubrano w królewskie szaty i umieszczono na tronie. W ten sposób Inês miała zostać pośmiertnie uznana za królową Portugalii. Legenda głosi również, że dworzanie zostali zmuszeni do oddania jej hołdu poprzez klękanie przed zmarłą monarchinią i całowanie jej dłoni.

Historycy nie są zgodni, które elementy tej opowieści można uznać za całkowicie potwierdzone źródłowo. Nie zmienia to jednak faktu, że historia Piotra i Inês należy do najbardziej znanych legend portugalskiego średniowiecza.

Po śmierci króla oboje zostali pochowani w klasztorze Alcobaça. Ich sarkofagi ustawiono naprzeciw siebie. Zgodnie z tradycją było to życzenie samego Piotra, który chciał, by w dniu Sądu Ostatecznego pierwszą osobą, jaką ujrzy po przebudzeniu, była właśnie Inês de Castro.