Górnik, organista... Franciszek Pieczka nie bał się ciężkiej pracy zanim został aktorem

Urodzony i wychowany w górnośląskim Godowie w rodzinie o górniczych tradycjach, młody Franciszek od najmłodszych lat znał ciężką pracę fizyczną. Jego ojciec przez dekady pracował pod ziemią i chciał, aby syn poszedł w jego ślady. Pieczka przez pewien czas rzeczywiście pracował jako górnik, ale szybko okazało się, że praca pod ziemią jest dla niego nie tylko ciężka, ale i niebezpieczna – w kopalni kilkukrotnie umykał śmierci.

Oprócz pracy w kopalni, młody Pieczka miał też inne doświadczenia zawodowe. Jako nastolatek pełnił funkcję kościelnego organisty, co – jak wspominał w późniejszych rozmowach – nie było typowe w rodzinie o robotniczym rodowodzie.

„Ojciec polecał mi tę robotę: ‘Patrz synek, na głowa ci nie kapie, dyszcz nie lyje’… A ja mówiłem: ‘Wiesz tato, ja to bym nie chciał, żeby było z nami jak w tym powiedzeniu: ojciec muzyk, a syn trąba’”

– mówił w jednym z wywiadów, żartując o swoich początkujących aspiracjach artystycznych.

Po krótkim okresie pracy fizycznej Pieczka podjął naukę – najpierw jako student Politechniki w Gliwicach, którą jednak porzucił po kilku tygodniach. Jak wspominał, to właśnie teatr i aktorstwo zaczęły przyciągać go z coraz większą siłą, więc zdecydował się spróbować dostać do renomowanej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Ten wybór okazał się przełomowy: po zdaniu egzaminów i ukończeniu PWST w 1954 roku Pieczka rozpoczął swoją legendarną karierę aktorską. Już w tym samym roku zadebiutował na scenie i w filmie („Pokolenie” Andrzeja Wajdy). W kolejnych dekadach grał w najważniejszych polskich produkcjach — od wielkich dramatów teatralnych, przez kino historyczne, po kultowe seriale telewizyjne.

Choć dla widzów kojarzony głównie z rolami filmowymi i teatralnymi, jego droga do aktorstwa była długa i pełna zmian. Z górniczych szybów, przez krótki epizod na politechnice i organistowskie ławy, Franciszek Pieczka odkrył swoją prawdziwą pasję dopiero wtedy, gdy odważył się – pomimo rodzinnych tradycji – obrać własną ścieżkę życiową. To właśnie ta decyzja później zaowocowała niezwykłą, trwającą ponad sześć dekad karierą, którą pamięta dziś cały świat kultury.