Zobaczył syna w telewizji, jak ratuje rannych. Ojciec dr Wierdaka: „Mam do niego jeden zarzut”

Wiadomość z radia w drodze na imieniny

Gdy w sobotę w centrum Krakowa padły strzały, państwo Wierdakowie byli w samochodzie i jechali na imieniny. O ataku usłyszeli w radiu. Każdy rodzic wie, co się wtedy czuje. Syn mieszka i pracuje w Krakowie, a radio mówi o strzelaninie w centrum miasta.

Na szczęście Mateusz zadzwonił po kilku minutach. Uspokoił rodziców: jego rodzina jest bezpieczna. Nie powiedział jednak, co sam właśnie robi.

Kuba znów stanął na nogi. „Jest szczęśliwy”. Dzięki Wam jest w połowie drogi, brakuje 100 tys. zł

Spójrzcie na to zdjęcie jeszcze raz. Chłopak w czarnej koszulce, przypięty pasami do metalowej konstrukcji, dłonie zaciśnięte na poręczach. I ten uśmiech: nieśmiały, trochę zmęczony, ale prawdziwy. To Kuba. Jeszcze niedawno jego rodzina nie wiedziała, czy kiedykolwiek go jeszcze zobaczy stojącego. Dziś Kuba stoi. Także dzięki Wam. I bardzo chce Wam za to podziękować.

BlaskOnline Najlepsza rozrywka, plotki, lifestyleEwelina Salwińska

Plecy syna na ekranie telewizora

Prawdę rodzice odkryli już poźniej, przypadkiem. Na imieninach włączony był telewizor, a w relacji z Krakowa mignęła sylwetka mężczyzny pochylonego nad rannym. Ojciec od razu rozpoznał plecy własnego syna.

Później dr Mateusz przysłał im zrzut ekranu z wpisu, w którym ktoś dziękował mu za pomoc. Rodzice wrócili wieczorem do domu. Jak przyznał pan Wojciech w rozmowie z Interią, nie śledzili nawet uważnie wiadomości. Najważniejsze było to, że syn jest cały.

Następnego dnia spotkali się z nim i jego rodziną w Krośnie, przy grobach bliskich. Mateusz był spokojny. Tak, jakby zrobił po prostu to, co do niego należy.

Jedli obiad, gdy rozległy się strzały. Nie uciekli. To oni ratowali rannych

Wczorajsza sobota w Krakowie zamieniła się w koszmar, o którym długo nie zapomnimy i wciąż zadajemy sobie pytanie: dlaczego? Ale w tym najczarniejszym dniu byli też ludzie, którzy pokazali, co znaczy człowieczeństwo. Dwaj znani krakowscy chirurdzy, prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak, jedli obiad w restauracji nieopodal Rynku Głównego. Gdy zobaczyli rannych policjantów, ruszyli z pomocą. Bez sprzętu, bez sali operacyjnej, ale z ogromną wiedzą i odwagą.

BlaskOnline Najlepsza rozrywka, plotki, lifestyleJoanna Warszawska

„Najpierw ratuje się życie”

Pan Wojciech nie jest lekarzem, tylko architektem; przez lata prowadził własną pracownię projektową. Ale doskonale rozumie, co zrobili chirurdzy na Rynku.

W rozmowie z Interią podkreślił, że w takiej sytuacji nie było czasu na rękawiczki ani na szpitalne procedury. Najpierw ratuje się życie. Na estetykę i porządek przyjdzie czas później. Mówił też o lekarzach jako o ludziach skromnych, którzy pracują zespołowo i często nie są doceniani. Ich sprawność, jak zauważył, bierze się z praktyki: tysięcy powtórzeń, dyżurów i operacji, dzięki którym w krytycznej chwili ręce wiedzą, co robić. Wspomniał również o lekarzu zamordowanym rok temu w szpitalu w Prokocimiu. Ta tragedia, jak mówił, bardzo mocno dotknęła krakowskich chirurgów.

Jedyny zarzut ojca

Czy jest coś, co ojciec chciałby synowi zarzucić? Tylko jedno: Mateusz za dużo pracuje.

Pan Wojciech opowiada o synu z ogromną czułością. Łączy ich nie tylko więź rodzinna, ale i przyjaźń. Mateusz urodził się w Krośnie, tu chodził do szkoły i tu skończył liceum. Dziś całe miasto jest z niego dumne.

Bohaterowie z Krakowa

Dr Mateusz Wierdak i prof. Michał Pędziwiatr byli w pobliżu Rynku, gdy doszło do ataku. Zamiast się ukryć, ruszyli na pomoc rannym, w tym postrzelonym policjantom. Ich postawa poruszyła całą Polskę.

Dla nas są bohaterami. Dla pana Wojciecha Mateusz jest po prostu synem, który zrobił to, czego go nauczono: po prostu ratował życie.