Miasto zamknięte dla wiernych. Jerozolima pusta na Wielkanoc

Miasto zamknięte decyzją władz

Izraelskie władze ogłosiły, że wszystkie najważniejsze miejsca kultu w obrębie Starego Miasta, czyli Bazylika Grobu Pańskiego, Ściana Płaczu i Wzgórze Świątynne – pozostają zamknięte z powodów bezpieczeństwa.

To reakcja na wojnę z Iranem i ostrzał rakietowy, którego odłamki spadły m.in. w pobliżu Bazyliki Grobu Pańskiego, a nawet na jej dach. Decyzja ma charakter administracyjny: chodzi o uniknięcie masowych zgromadzeń w momencie, gdy ryzyko kolejnych ataków jest realne. 

Te pieski stały się viralem. Uciekły z rąk oprawców i wróciły do domu, pokonując 17 kilometrów [WIDEO]

Siedem psów z północno-wschodnich Chin stało się viralem po tym, jak uciekły i samodzielnie wróciły do swoich właścicieli, pokonując około 17 kilometrów.

BlaskOnline Najlepsza rozrywka, plotki, lifestyleBeata Mańkowska

Dla mieszkańców i pielgrzymów oznacza to, że nawet jeśli ktoś fizycznie jest w Jerozolimie, do najświętszych miejsc po prostu nie wejdzie. Drzwi są zamknięte na polecenie państwa.

Wielki Tydzień bez procesji, Wielkanoc bez tłumów

Łaciński Patriarchat Jerozolimy przyznał, że z powodu wojny i restrykcji „zwykłe celebracje otwarte dla wszystkich nie mogą się odbyć”. Odwołano tradycyjną procesję Niedzieli Palmowej z Góry Oliwnej do miasta, a część kluczowych liturgii Wielkiego Tygodnia przeniesiono lub ograniczono do wąskiego grona duchownych. To, co przez dziesięciolecia było wielkim, publicznym spektaklem wiary, w tym roku zamienia się w kameralne, niemal zakulisowe obchody. 

Patriarcha kard. Pierbattista Pizzaballa mówi o „rany, która dołącza do wielu innych” – bo dla lokalnych chrześcijan brak wspólnotowego przeżycia Wielkiego Tygodnia jest czymś więcej niż tylko niedogodnością. To symbol, że wojna weszła już w samą tkankę ich religijnego życia.

Tego nie było nawet w czasie pandemii

Porównanie z czasami covidu pojawia się w wypowiedziach ludzi, którzy w Jerozolimie mieszkają od lat. W czasie pandemii Bazylika Grobu Pańskiego była co prawda zamykana, ale część obchodów odbywała się w ograniczonej formie, a niektóre miejsca, jak Ogród Grobu, organizowały choć symboliczne celebracje. W tym roku, jak podkreślają lokalni dziennikarze, nawet tam może nie być żadnych świątecznych zgromadzeń.

Różnica jest wyczuwalna: wtedy ograniczenia tłumaczono globalną pandemią, dziś – wojną, rakietami i realnym zagrożeniem ataków w samym sercu Starego Miasta. To sprawia, że wielu chrześcijan mówi o „najbardziej zamkniętej Wielkanocy w najnowszej historii”, nie jako oficjalnym statusie, ale jako doświadczeniu codzienności.

Cisza zamiast tłumów

Zamiast tłumów z palmami, śpiewów w dziesiątkach języków i ścisku w wąskich uliczkach w tym roku będą puste zaułki, zamknięte bramy i policyjne kordony. Jerozolima, która zwykle w Wielkim Tygodniu przypominała żywy organizm, teraz wygląda jak miasto po godzinie policyjnej. Nawet jeśli liturgie w Bazylice Grobu Pańskiego ostatecznie się odbędą, będą to celebracje głównie dla duchownych.

Niemcy masowo sprawdzają swoich przodków. Zainteresowanie tak ogromne, że padają serwery

W Niemczech pękła wielka narodowa iluzja. Przez lata wielu Niemców powtarzało, że ich dziadkowie „nie mieli nic wspólnego z Hitlerem”, że byli „w opozycji”, „w orkiestrze”, „w kuchni”, albo „po prostu nie interesowali się polityką”. Teraz, gdy w sieci pojawiło się 16 milionów akt NSDAP, każdy może to zweryfikować jednym kliknięciem. Zainteresowanie jest tak ogromne, że serwery amerykańskich archiwów zaczęły się zawieszać. Czy Niemcy właśnie sami otworzyli swoją „puszkę Pandory”?

BlaskOnline Najlepsza rozrywka, plotki, lifestyleEwelina Salwińska

Dla turystów to utracone marzenie o „Wielkanocy życia”. Dla lokalnych chrześcijan będzie to bolesne przypomnienie, że ich codzienność jest zakładnikiem wielkiej polityki i wojny, na którą nie mają żadnego wpływu.

Miasto, które od wieków żyło rytmem Wielkiego Tygodnia, w tym roku przeżywa go za zamkniętymi drzwiami. I właśnie dlatego ta Wielkanoc zapisze się w pamięci jako jedna z najbardziej niezwykłych, ale nie przez nadmiar wydarzeń, ale przez ich brak.